چه عواملی باعث شکستگی لگن در سالمندان می شود؟

چه عواملی باعث شکستگی لگن در سالمندان می شود؟

 هر ساله حدود 300000 آمریکایی بعد از شکستگی لگن ناشی از افتادن در بیمارستان بستری می شوند. شکستگی لگن در سالمندان بسیار دشوار است چون به دلیل بالا بودن سن بیماران مدت زمان بهبود طول می کشد. در حقیقت مطالعه ای که در سال 2015 انجام شد و در Mediators of Inflammation منتشر شد؛ نشان داد که 87 تا 96 درصد افرادی که از شکستگی لگن رنج می برند، بالای 65 سال سن دارند. متاسفانه آسیب اولیه و غالبا جراحی لگن می تواند به کاهش قابل توجهی در استقلال سالمندان منجر شود.

در مطالعه دیگری که در سال 2009 در آکسفورد آکادمیک منتشر شد؛ فقط 41 درصد از بیماران بالای 90 سال که تحت توانبخشی شدید قرار گرفته اند دوباره کاملا سرپا شده اند در حالی که 80 درصد به سطح عملکرد عمومی قبل از آسیب بازگشته اند. مروری بر مطالعات مختلف نشان می دهد که میزان مرگ و میر در بیماران مسن مبتلا به شکستگی لگن 21 درصد است. اما چرا شکستگی لگن در سالمندان خطرناک است؟ شکستگی لگن اغلب در اثر افتادن از روی صندلی و سایر حواث ناشی از انرژی کم، سرگیجه و غیره ایجاد می شود.

عوامل شکستگی لگن در سالمندان

در ادامه برخی از عواملی لیست شده است که سالمندان دچار شکستگی لگن را در معرض خطر قرار می دهد:

تراکم استخوان پایین (پوکی استخوان) و توده عضلانی پایین

تراکم استخوان و توده عضلانی با افزایش سن کاهش پیدا می کند. پوکی استخوان یکی از عوامل اصلی است که بیشتر در افراد سالمند و بیشتر در زنان دیده می شود. این بیماری باعث ضعیف شدن و شکنندگی استخوان های می شود و استخوان حدید به سرعت و با حذف بافت استخوان قدیمی تولید نمی شود. شکستگی مربوط به پوکی استخوان از متداول ترین انواع شکستگی لگن است چون شکستگی استخوان با هر نوع افتادنی به راحتی ایجاد می شود.

چه عواملی باعث شکستگی لگن در سالمندان می شود؟

بیماران مسن با توده عضلانی کاهش یافته به دلیل مشکلات حرکتی و تعادل؛ بیشتر در معرض خطر افتادن قرار دارند و متعاقبل از شکستگی لگن رنج می برند.

شکستگی لگن در سالمندان به خاطر وجود شرایط پزشکی

شرایط پزشکی مختلف می توانند سالمندان را در معرض شکستگی لگن قرار دهد و مانع از بهبود بعد از شکستگی و جراحی استخوان لگن شود. این موارد در افراد مسن رایج است:

دیابت – دیابت نوع 1 و نوع 2 تراکم استخوان را کاهش می دهد. بهبود می تواند به دلیل بازسازی ضعیف استخوان؛ ترمیم زخم و کنترل قند خون که خطر عفونت و عوارض جراحی را افزایش می دهد؛ دشوارتر باشد.

سکته قلبی – بیماران سکته قلبی ممکن است در تولید و انتقال عوامل انعقادی مشکل داشته باشند که مانع بهبود بعد از شکستگی و جراحی خواهد شد.

هایپرپاراتیروئیدیسم ثانویه – مشکلات مربوط به کاهش سطح کلسیم و تنظیم آن ممکن است منجر به آسیب دیدگی و عدم بهبودی فرد با شکستگی لگن شود.

یائسگی – 70 درصد شکستگی لگن در زنان رخ می دهد چون سطح استروتژن پایین تر به ضعف استخوان در اثر پوکی استخوان ربط پیدا می کند که به نوبه خود به مشکلات غدد دیگر مرتبط می شود.

سوء تغذیه – سلامتی ضعیف و کمبود مواد مغذی برای بهبودی منجر به نتایج ضعیف تری در بیماران مسن می شود.

اختلالات روده ای – این مشکل می تواند بر توانایی جذب کلسیم و ویتامین D در افراد مختلف تاثیر بگذارد. با ضعیف شدن استخوان ها در ارتباط هستند؛ بنابراین از عوامل خطرناک قبل و بعد از شکستگی لگن محسوب می شود.

اختلالات عصبی – زوال عقل؛ سکته مغزی؛ نوراتی محیطی و بیماری پارکینسون خطر سقوط یک فرد مسن را افزایش می دهد.

عدم فعالیت – پیاده روی و سایر تمرینات به افزایش قدرت استخوان و عضله کمک می کند و خطر افتادن را کاهش می دهد. عدم انجام تمرینات ورزشی می تواند استخوان ها را ضعیف کند.

داروها – استروئیدهای کورتیکال می توانند به مرور زمان استخوان را ضعیف کنند. داروهایی که روی سیستم عصبی تاثیر می گذارند؛ مانند سایر داروها یا ترکیبی از داروها که باعث سرگیجه می شوند؛ اغلب منجر به افتادن می شوند.

سلامت بیمار قبل از شکستگی هم باید مورد توجه قرار بگیرد. به عنوان مثال، افرادی که فعالیت کمتری دارند مستعد کاهش عملکرد قلب و تنفس هستند؛ که می تواند بهبودی را پیچیده کند. به طور کلی؛ بیماری های همراه، یا سایر شرایطی که بیمار دچار شکستگی لگن دارد؛ ذخایر بدن را برای بهبود و کنار آمدن با استرس مربوط به جراحی کاهش می دهد.

بعد از جراحی شکستگی لگن؛ بیماران با شاخص توده بدنی کم (BMI) به احتمال زیاد از یک عارضه قلبی نامطلوب رنج می رند؛ استخوان های شکننده تر دارند و عملکرد قلبی تنفسی و ایمنی آنها کاهش پیدا می کند و در بیشتر در معرض خطر هستند.

زمان بهبود طولانی

طول دوره نقاهت در میان بیماران دچار شکستگی لگن با بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند. به طور کلی؛ افراد مسن تر با شرایط بیشتری همراه هستند و مدت زمان بهبودی آنها طول می کشد. زمان بهبودی برای افرادی که استخوان لگن آنها تعویض شده از چهار هفته تا شش ماه است. با این حال افرادی که قبل از آسیب دیدگی فعالیت کمتری دارند؛ طول درمان بیشتری دارند.

چه عواملی باعث شکستگی لگن در سالمندان می شود؟

نوع آسیب می تواند روی زمان بهبودی تاثیر بگذارد. بیشتر افرادی که با لگن شکسته مواجه می شوند یکی از دو نوع شکستگی لگن را تجربه می کنند. یک شکستگی داحل کپسولار شامل قسمت بالای استخوان لگن است که چنین آسیبی می تواند روی خونرسانی این ناحیه تاثیر بگذارد.

شکستگی اینترتروکانتریک  شکستگی استخوان ران در ناحیه لگن است. این نوع شکستی خارج کپسولار است؛ دسته ای که شامل شکستگی های ساب تروکانتریک هم می شوند که در قسمت های تحتانی استخوان ران اتفاق می افتد. این شکستگی در محدوده زیر تروکانتر کوچک تا ۵ سانتیمتر پایینتر از آن ایجاد می شو و در گروه شکستگی های لگن قرار می گیرند.

عوارض شکستگی لگن در سالمندان

ضربه و جراحی اولیه می تواند به اندازه کافی خطر ایجاد عوارض جانبی را ایجاد کند. مسئله این است که شکستگی لگن می تواند فرد را برای مدتی بی حرکت نگه دارد که می تواند منجر به لخته شدن خون در پاها یا رسه ها؛ عفونت های دستگاه ارداری؛ زخم بستر شود. عدم فعالیت می تواند منجر به کاهش بیشتر توده عضلانی شود؛ که حتی اگر بیمار شروع به بهبودی کند خطر افتادن دوباره را افزایش می دهد.

عوامل مختلفی می توانند منجر به مرگ بعد از شکستگی لگن شود. مشکلاتی مانند بیماری های قلبی عروقی؛ ریوی، عصبی تا عوارض بعد از جراحی مانند عفونت ها و آمبولی ریه می تواند وضعیت بیمار را بدتر کند.

علائم شکستگی لگن در سالمندان

اگر زمین خورده اید یا پرستار شخصی هستید که زمین خورده است در اینجا علائمی وجود دارد که باید آن را در خود یا آن شخص جستجو کنید:

  • درد شدید در ناحیه لگن یا کشاله ران
  • عدم توانایی در حرکت دادن پاها بعد از افتادن
  • کبودی؛ تورم و سفتی در ناحیه ران
  • عدم توانایی تحمل وزن روی پای آسیب دیده
  • پای آسیب دیده به سمت بیرون متمایل می شود
  • پای آسیب دیده کوتاه تر به نظر می رسد

افراد سالمند با هر یک از علائئم بالا باید فورا تحت مراقبت های پزشکی قرار بگیرند. آنها همچنین باید به متخصص مراجعه کنند تا میزان آسیب دیدگی تعیین شود و بهترین دوره درمان تجویز شود.

آیا می توان از شکستگی لگن در سالمندان جلوگیری کرد؟

ترکیبی از عوامل؛ شکستگی لگن را برای افراد مسن خطرناک می کند؛ اما شکستگی استخوان و عواقب آن اجتناب ناپذیر نیست. در وهله اول روش هایی برای کاهش خطر شکستگی لگن در سالمندان وجود دارد.

هر چه سالمندان زودتر سیک زندگی سالم تری را انتخاب کنند؛ بیشتر می توانند عوامل خطر افتادن و آسیب های لگنی را کاهش دهند. عادات سالم می توانند اوج توده استخوانی را تقویت کنند. تغذیه بهرت و ورزش بیشتر می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را در بعدها کاهش دهد. با این حال، پذیرش عادت های خوب در هر سنی می تواند در بهبود سلامت و کاهش خطر افتادن مفید واقع شود.

در ادامه برخی از موثرترین اقدامات پیشگیرانه آورده شده است:

رژیم غذایی – میزان کافی ویتامین D و کلسیم مهم است. مردان و زنان بالای 50 سال باید روزانه 600 واحد ویتامین D و 1200 میلی گرم کلسیم دریافت کنند.

ورزش – ورزش باعث حفظ تراکم؛ قدرت و تعادل استخوان می شود. برای افراد مسنتمرینات تعادلی می تواند کمک کننده باشد چون این مسئله بعدا در زندگی به یک چالش تبدیل می شود.

معاینات چشم – هر ساله معاینه چشم داشته باشد تا مشکلات چشمی را بررسی کنید. در صورت ابتلا به دیابت به طور منظم به چشم پزشکی مراجعه کنید.

از استعمال دخانیات و نوشیدن الکل خودداری کنید – این کارهای می توانند روی تراکم استخوان تاثیر بگذارند و الکل حتی می تواند تعادل را به هم بزند و خطر زمین خوردن را افزایش دهد.

عواملی که منجر به افتادن می شوند را از بین ببرید – مبلمان های نامناسب و کابل ها در مکان های پر رفت و آمد در خانه جزو موارد خطرناکی هستند که باید مورد بررسی قرار دیهد. همچنین شما باید از وجود نور کافی در خانه اطمینان حاصل کنید.

مرلقب عوارض جانبی داروها باشید – اگر هنگام مصرف دارو ضعف یا سرگیجه را احساس می کنید با پزشک خود حتما در میان بگذارید.

مراقب باشید – برای جلوگیری از افت خطرناک فشار خون؛ به آرامی بایستید یا اگر در هنگام راه رفتن احساس بی ثباتی می کند از عصا یا واکر استفاده کنید.

منبع: crystalrunhealthcare

‫5/5 (1 امتیاز )

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.