نحوه کمک به کودکان در معرض خفگی

آیا نحوه کمک به کودکان در معرض خفگی را یاد دارید؟کودکان  ممکن است نیاز به CPR داشته باشند و این در حالتی است که در اثر ورود مواد غذایی یا اسباب بازی به مجاری تنفسی،  و یا افتادن در آب و یا پیچیده شدن هر چیزی مانند طناب به دور گردنشان  دچار خفگی شوند. بنابراین شما باید بدانید که در چنین مواقعی باید چه اقداماتی انجام دهید. زمانی را به فراگیری دوره CPR شیرخواران و کودکان اختصاص دهید. این روش بر حسب سن کودک فرق می کند و انجام اشتباه عملیات ممکن است به کودک اسیب برساند.

اگر زمانی در موقعیتی قرار گرفتید که مجبور شدید به نوزادی که دچار خفگی شده است کمک کنید خیلی مهم است که با کمک های اولیه و اقدامات نجات کودک از خفگی آشناییی داشته باشید. روش صحیح این است که برای از بین بردن انسداد، ضربات به پشت و قفسه سینه یا شکم را انجام دهید و در صورت عدم پاسخگویی نوزاد، CPR اصلاح شده انجام شود. توجه داشته باشید که بسته به اینکه با نوزادی کمتر از دوازده ماهه یا نوزاد یا کودک نوپایی بزرگ‌تر از یک سال سر و کار دارید، روش‌های مختلفی وجود دارد که تمام موارد را در ادامه توضیح خواهیم داد.

ارزیابی وضعیت کودکان در معرض خفگی

اجازه دهید کودک سرفه کند. اگر کودک سرفه می کند یا دهانش را می بندد، به این معنی است که راه تنفسی او فقط تا حدی مسدود شده است، بنابراین به طور کامل از اکسیژن محروم نمی شوند. در این صورت، به کودک اجازه دهید سرفه خود را ادامه دهد، زیرا سرفه مؤثرترین راه برای رفع هرگونه انسداد است.

• اگر کودک شما  دچار خفگی شده و صداهای خفگی می دهد و به اندازه کافی بزرگ شده است که شما را درک کند، سعی کنید قبل از انجام اولین کمک به او بگویید سرفه کند یا نشان دهید که چگونه این کار را انجام دهد.

به دنبال علائم خفگی باشید. اگر کودک نتواند گریه کند یا صدا ایجاد کند، راه تنفسی او کاملا مسدود شده و با سرفه نمی توانند انسداد را برطرف کنند. علائم دیگری که نشان دهنده خفگی هستند عبارتند از:

• تولید صدای عجیب و غریب و بلند یا عدم توانایی در ایجاد هیچ صدایی.
• چنگ زدن به گلو.
• رنگ پوست به رنگ قرمز یا آبی روشن می شود.
• لب ها و ناخن ها آبی می شوند.
• بی هوشی.

سعی نکنید انسداد را با دست بردارید. هر کاری که انجام می دهید، سعی نکنید خودتان با فرو بردن دست خود در گلوی نوزاد، انسداد را برطرف کنید. این ممکن است باعث شود شیء عمیق‌تر فرو رود یا به گلوی نوزاد آسیب برساند.

در صورت امکان با مرکز فوریت های پزشکی تماس بگیرید. هنگامی که متوجه شدید که کودک در حال خفگی است، قدم بعدی شما انجام کمک های اولیه اضطراری است. اگر کودک برای مدت طولانی از اکسیژن محروم شود، هوشیاری خود را از دست داده و ممکن است دچار آسیب مغزی یا حتی مرگ شود. در چنین شرایط اضطراری، خیلی مهم است که متخصصان مراقبت های فوریت های پزشکی  آموزش دیده در صحنه در سریع ترین زمان ممکن حضور داشته باشند. در صورت امکان، از شخص دیگری بخواهید که بلافاصله با خدمات مرکز فوریت های پزشکی محلی(115) تماس بگیرد، در حالی که شما کمک های اولیه را انجام می دهید. برای شماره محلی خود، شماره تماس با خدمات اضطراری مرکز فوریت های پزشکی گوشی خود  را بررسی کنید.

اگر با نوزاد تنها هستید، بلافاصله کمک های اولیه را شروع کنید. این کار را دو دقیقه انجام دهید، سپس توقف کرده و با مرکز فوریت های پزشکی  تماس بگیرید. مراقبت را از سر بگیرید تا زمانی که متخصصان مراقبت های پزشکی در محل شوند.

توجه داشته باشید که اگر نوزاد از هر گونه عارضه قلبی رنج می برد یا مشکوک هستید که او یک واکنش آلرژیک را تجربه می کند (جایی که گلو بسته می شود)، باید فوراً با مرکز فوریت های پزشکی (115) تماس بگیرید، حتی اگر تنها هستید.

انجام کمک های اولیه برای نوزادان کمتر از دوازده ماه (یکسال)

نوزاد را به درستی برای انجام  کمک های اولیه قرار دهید. هنگام انجام کمک های اولیه به نوزاد زیر یک سال، مهم است که همیشه سر و گردن را حمایت کنید. برای اینکه نوزاد را در یک موقعیت ایمن و حرفه ای برای انجام کمک های اولیه قرار دهید، موارد زیر را انجام دهید:

یکی از بازوها را زیر پشت کودک قرار دهید تا دست شما روی سر او قرار گیرد و پشت او روی ساعد شما قرار گیرد.

بازوی دیگر خود را محکم در امتداد جلوی کودک قرار دهید، به طوری که بین ساعد شما ساندویچ شود. از دست بالایی خود استفاده کنید تا فک کودک را بین انگشتان شست و انگشتان خود محکم بگیرید، بدون اینکه راه های تنفسی آنها را بپوشانید.

به آرامی کودک را به جلو بچرخانید، بنابراین او اکنون روی ساعد مقابل تکیه می دهد. سرشان را درحالی که فکش را نگه داشته اید به آرامی بچرخانید.

برای حمایت بیشتر، دست خود را روی ران خود قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که سر کودک پایین تر از بقیه بدنش است. شما اکنون در موقعیت صحیح برای انجام ضربات به عقب هستید.

پنج ضربه به پشت نوزاد به آرامی بزنید . ضربات به پشت باعث ایجاد فشار و ارتعاش در مجرای تنفسی نوزاد می‌شود که اغلب برای خارج کردن اشیاء گیر کرده کافی است.

 برای انجام ضربه پشت به نوزاد کمتر از دوازده ماه باید از پاشنه دست خود برای ضربه محکم به پشت، بین تیغه های شانه کودک استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که در حین انجام این کار به اندازه کافی از سر حمایت می کنید. این حرکت را تا پنج بار تکرار کنید. اگر با این کار جسم از جای خود خارج نشد، به سمت انجام فشارهای قفسه سینه بروید.

جای کودک را تغییر دهید. قبل از اینکه بتوانید فشار قفسه سینه را انجام دهید، باید کودک را برگردانید. برای انجام این کار باید اول بازوی آزاد خود را (که قبلاً از آن برای انجام ضربات پشت استفاده می‌کردید) در امتداد پشت کودک قرار دهید و پشت سر او را در دست خود قرار دهید.به آرامی آنها را برگردانید و دست و بازوی دیگر خود را محکم روی جلوی آنها فشار دهید. بازوی پشتی کودک را پایین بیاورید تا روی ران شما قرار گیرد. باز هم اطمینان حاصل کنید که سر کودک پایین تر از بقیه بدن او باشد.

پنج بار فشار قفسه سینه را انجام دهید. فشارهای قفسه سینه هوا را از ریه های نوزاد خارج می کند که ممکن است برای خارج کردن جسم کافی باشد.

برای انجام این حرکت قفسه سینه در نوزاد کمتر از یک سال ابتدا باید دو یا سه نوک انگشت را در مرکز قفسه سینه نوزاد، درست زیر نوک سینه های او قرار دهید. سپس به سمت داخل و بالا فشار دهید، فشار کافی برای فشرده کردن قفسه سینه نوزاد به اندازه 3.8 سانتی متر وارد کنید. اجازه دهید قفسه سینه نوزاد به حالت طبیعی خود برگردد قبل از اینکه تا پنج بار تکرار کنید.

هنگام فشرده کردن قفسه سینه کودک، مطمئن شوید که حرکات محکم و کنترل شده است، نه تند و سریع. انگشتان شما باید همیشه با سینه نوزاد در تماس باشند.

این کار را تا زمانی که انسداد از بین برود تکرار کنید. بین دادن پنج ضربه به پشت و پنج فشار به سینه تا زمانی که جسم از جایش خارج شود، کودک شروع به گریه کردن یا سرفه کردن کند و تا رسیدن فوریت های پزشکی ادامه دهید.

اگر نوزاد هوشیاری خود را از دست داد، CPR اصلاح شده را انجام دهید. اگر نوزاد پاسخگو نیست و متخصص های فوریت های پزشکی هنوز در محل حاضر نشده اند ، باید CPR اصلاح شده را روی نوزاد انجام دهید. توجه داشته باشید که CPR اصلاح شده با CPR معمولی متفاوت است، زیرا برای نوزادان کوچک طراحی شده است.

انجام CPR اصلاح شده در نوزادان کمتر از دوازده ماه (یکسال)

دهان کودک را برای وجود یک شی بررسی کنید. قبل از شروع CPR، باید دهان کودک را بررسی کنید تا ببینید آیا جسمی که باعث خفگی شده است جابجا شده است یا خیر. نوزاد را به پشت، روی یک سطح صاف و محکم بخوابانید.

از دست خود برای باز کردن دهان کودک استفاده کنید و به داخل آن نگاه کنید. اگر چیزی دیدید، با انگشت کودک خود آن را بردارید. حتی اگر چیزی را نمی بینید، به مرحله بعدی بروید.

راه تنفسی نوزاد را باز کنید. می توانید این کار را با استفاده از یک دست انجام دهید تا سر کودک را کمی به عقب متمایل کنید و با دست دیگر چانه او را بلند کنید. سر آنها را زیاد به عقب خم نکنید، باز کردن مجرای تنفسی نوزاد کوچک بسیار راحت است.

بررسی کنید که آیا کودک نفس می کشد یا خیر. قبل از انجام CPR، باید مطمئن شوید که کودک نفس نمی‌کشد. می توانید این کار را با قرار دادن گونه خود بسیار نزدیک به دهان کودک و نگاه کردن به بدن او انجام دهید. اگر آنها نفس می کشند، شما باید بتوانید قفسه سینه آنها را کمی بالا و پایین بینید. علاوه بر این، ممکن است بتوانید صداهای تنفسی را بشنوید و نفس آنها را روی گونه خود احساس کنید

به کودک تنفس مصنوعی کودک را نجات بدهید. هنگامی که مطمئن شدید که کودک نفس نمی کشد، می توانید CPR را شروع کنید. با پوشاندن دهان و بینی آنها با دهان خود شروع کنید و تنفس مصنوعی یا دهان به دهان را به آرامی در ریه های آنها دمید.

هر نفس باید حدود یک ثانیه طول بکشد و شما باید سینه کودک را ببینید که هنگام ورود هوا بالا می رود.

به یاد داشته باشید که ریه های کودک بسیار کوچک است، بنابراین نباید هوای زیادی را دمید یا با شدت زیاد باد کرد.

سی بار فشار سینه را انجام دهید. هنگامی که تنفس مصنوعی یا دهان به دهان را انجام دادید، نوزاد را به پشت بخوابانید و از همان تکنیکی که قبلا برای فشار دادن قفسه سینه استفاده می کردید استفاده کنید ، یعنی با استفاده از دو یا سه انگشت سینه نوزاد را به اندازه 3.8 سانتی متر محکم کنید. مستقیماً روی استخوان سینه کودک، در مرکز قفسه سینه نوزاد، کمی زیر نوک سینه ها را فشار دهید.

عمل فشار دادن قفسه سینه باید با سرعت 100 فشار در دقیقه انجام شود. این بدان معنی است که شما باید بتوانید سی فشار توصیه شده را، علاوه بر دو تنفس مصنوعی، تقریباً در 24 ثانیه پشت سر بگذارید.

دو تنفس دهان به دهان دیگر و سپس سی فشار  قفسه سینه بدهید و تا زمانی که لازم است این کار را تکرار کنید. این چرخه از دو بار تنفس مصنوعی را تکرار کنید، سپس سی فشار سینه را تا زمانی که نوزاد دوباره شروع به تنفس کند و به هوش بیاید یا تا رسیدن خدمات فوریت های پزشکی ادامه داشته باشد. حتی اگر نوزاد دوباره شروع به تنفس کند، باید توسط یک متخصص فوریت های پزشکی معاینه شود تا مطمئن شود که آسیب بیشتری ندیده است.

انجام کمک های اولیه به نوزادان و کودکان نوپا بالای یک سال

پنج ضربه به پشت وارد کنید. برای ارائه کمک های اولیه به کودک بزرگتر از دوازده ماه، پشت او بنشینید یا بایستید و یک بازو را به صورت مورب روی سینه او قرار دهید. کودک را کمی به جلو خم کنید، به طوری که روی بازوی شما قرار بگیرد. با کف دست آزاد خود، پنج ضربه محکم و مشخص به پشت کودک، مستقیماً بین تیغه های شانه، وارد کنید. اگر با این کار جسم از جای خود خارج نشد، به سمت فشارهای شکمی بروید.

پنج رانش شکمی را اعمال کنید. رانش شکمی ، همچنین به عنوان مانور Heimlich شناخته می شود. با خارج کردن هوا از ریه های فرد عمل می کند تا هر گونه انسداد را از راه های تنفسی پاک کند. انجام آن برای کودک بزرگتر از یک سال بی خطر است. برای اعمال فشار شکمی پشت کودکی که دچار خفگی شده است بایستید یا بنشینید و دستان خود را دور کمر او بپیچید. یک دست خود را مشت کنید و آن را محکم روی شکم کودک بگذارید، سمت شست به داخل، کمی بالاتر از ناف باشد.

دست دیگر خود را دور مشت بپیچید و یک فشار سریع به سمت بالا و داخل به شکم کودک وارد کنید. این حرکت باید هوا و هر گونه اجسام نشسته را از نای خارج کند. برای کودکان کوچکتر، مراقب باشید که به استخوان سینه فشار نیاورید، زیرا ممکن است باعث آسیب شود. دستان خود را درست بالای ناف نگه دارید و تا پنج بار تکرار کنید.

تا زمانی که انسداد برطرف شود یا کودک شروع به سرفه کند این کار را تکرار کنید. اگر پس از پنج ضربه به پشت و پنج ضربه به شکم، کودک همچنان از حالت خفگی خارج نشد، کل روش را دوباره تکرار کنید و این کار را تا زمانی که جسم از جای خود خارج شود، شروع به سرفه کردن، گریه کردن، یا نفس‌کشیدن کرد، یا فوریت های پزشکی برسد، ادامه دهید.

اگر کودک پاسخ نداد، CPR اصلاح شده را انجام دهید. اگر کودک هنوز نمی تواند نفس بکشد و هوشیاری خود را از دست می دهد، باید CPR اصلاح شده را در سریع ترین زمان ممکن انجام دهید.

انجام CPR اصلاح شده در نوزادان و کودکان نوپا بالای یک سال

دهان کودک را برای وجود یک شی بررسی کنید. قبل از شروع CPR، دهان کودک را باز کنید و به دنبال اشیایی باشید که ممکن است دچار خفگی کودک شده است و احتمالا جابه جا شده است. اگر چیزی دیدید با انگشتان خود آن را بردارید.

راه تنفس کودک را باز کنید. سپس راه تنفسی کودک را با خم کردن سر به عقب و چانه به سمت بالا باز کنید. با قرار دادن گونه خود در کنار دهان کودک، تنفس را بررسی کنید. اگر آنها نفس می کشند، باید قفسه سینه آنها را کمی بالا و پایین می بینید، صداهای تنفسی را بشنوید یا نفس آنها را روی گونه خود احساس کنید . اگر کودک به تنهایی نفس می کشد، CPR را ادامه ندهید.

تنفس مصنوعی انجام بدهید. بینی کودک را نیشگون بگیرید و دهان او را با بینی خود بپوشانید. دو بار تنفس مصنوعی انجام بدهید که هر کدام حدود یک ثانیه طول می کشد. حتماً بین هر نفس مکث کنید تا هوا به بیرون برگردد.

هنگامی که تنفس مصنوعی انجام می دهید ، باید سینه‌ی کودک را در حین دم و بازدم ببینید.

اگر قفسه سینه آنها بالا نیاید، مجرای تنفس آنها همچنان مسدود است و شما باید به اقدامات کمک های اولیه بازگردید تا انسداد را از بین ببرید.

سی بارفشار سینه را انجام دهید. فشرده سازی قفسه سینه را با قرار دادن کف یک دست روی سینه کودک، درست بین نوک سینه ها شروع کنید. پاشنه دست دیگر خود را در بالا قرار دهید و انگشتان خود را قفل کنید. بدن خود را مستقیماً بالای دستان خود قرار دهید و فشرده سازی را شروع کنید:

هر فشار در قفسه سینه باید سخت و سریع باشد و باید قفسه سینه کودک را حدود 5.1 سانتی متر فشرده کند. اجازه دهید قفسه سینه به موقعیت طبیعی خود بین هر فشار برگردد.

هر یک از سی بار فشاری که به قفسه سینه وارد می کنید را با صدای بلند بشمارید، زیرا این به شما کمک می کند ارزیابی کنید. آنها باید با سرعت 100بار فشارقفسه سینه در دقیقه انجام شوند.

به طور متناوب بین دو بار تنفس مصنوعی و سی بار فشار قفسه سینه، تا زمانی که لازم است ادامه داده شود و تکرار کنید. تا زمانی که کودک دوباره نفس بکشد یا خدمات فوریت های پزشکی  برسد.

توجه داشته باشید که  سیلی  زدن به  پشت برای هیچ نوع مصدوم خفگی توصیه نمی شود، اگرچه این دستورالعمل ها هنوز هم گاهی برای استفاده در نوزادان آموزش داده می شود. این عمل احتمالاً با فشار دادن جسم به عمق گلو آسیب بیشتری وارد می کند.