نحوه انجام CPR در بزرگسالان : احیای قلبی ریوی

CPR روشی است برای نجات افرادی که نمی توانند نفس بکشند و تنفس طبیعی ندارند دلیل های زیادی وجود دارد که یک فرد نتواند نفس بکشد و یا ضربان قلب نداشته باشد. بنابراین شخصی دیگر با انجام عمل CPR می تواند به فرد مصدوم کمک کند. CPR به فعالیت مجدد قلب و ریه ها کمک می کند و ازآسیب جدی جلوگیری می کند.

درک نحوه انجام هر دو روش CPR  (احیای قلبی ریوی) بر روی یک  فرد مصدوم بزرگسال می تواند زندگیش را نجات دهد. با این حال، روش توصیه شده برای انجام CPR اخیراً تغییر کرده است و درک تفاوت آن حائز اهمیت است. در سال 2010، پس از مطالعات نشان داده شد که CPR متمرکز بر فشار (با تنفس دهان به دهان کم) به اندازه روش سنتی مؤثر است، انجمن قلب آمریکا یک تغییر اساسی در روند توصیه شده CPR برای قربانیان ایست قلبی ایجاد کرد.

بررسی علائم حیاتی

اول از همه باید صحنه را برای وجود خطر فوری بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که با انجام CPR به فرد، ناخودآگاه خود را در معرض خطر قرار نمی دهید. آیا آتش سوزی وجود دارد؟ آیا فرد در یک جاده دراز کشیده است؟ هر کاری که لازم است انجام دهید تا خود و طرف مقابل در امنیت کامل باشید.

اگر چیزی وجود دارد که می تواند شما یا فرد مصدوم را به خطر بیندازد، ببینید آیا کاری برای مقابله با آن وجود دارد یا خیر. یک پنجره را باز کنید، اجاق گاز را خاموش کنید یا در صورت امکان آتش را خاموش کنید.

با این حال، اگر کاری برای مقابله با خطر نمی توانید انجام دهید، فرد مصدوم  را حرکت دهید. بهترین راه برای حرکت دادن فرد مصدوم این است که یک پتو یا کت زیر پشت او قرار دهید و آن را بکشید.

 سطح هوشیاری فرد مصدوم را ارزیابی کنید. به آرامی به شانه او ضربه بزنید و بپرسید “خوبی؟” با صدای بلند و واضح اگر او “بله” یا پاسخی مشابه را داد، نیازی به CPR نیست. در عوض، کمک های اولیه را انجام دهید و اقداماتی را برای پیشگیری یا درمان شوک انجام دهید و ارزیابی کنید که آیا نیاز به تماس با فوریتهای پزشکی دارید یا خیر.

اگر فرد مصدوم پاسخ نداد،  قفسه سینه او را مالش دهید یا لاله گوش او را نیشگون بگیرید تا ببینید آیا پاسخ می دهد یا خیر. اگر باز هم واکنش نشان نداد، نبض گردن یا مچ را بررسی کنید.

برای کمک اقدام کنید و از وجود افراد دیگر نیز استفاده کنید. هرچه افراد بیشتری برای این مرحله در دسترس باشند، بهتر است. با این حال، می توان آن را به تنهایی انجام داد. شخصی را بفرستید تا با خدمات فوریت های پزشکی تماس بگیرد. اگر تنها هستید، قبل از شروع با خدمات فوریتهای پزشکی تماس بگیرید.

برای تماس با خدمات فوریتهای  پزشکی با شماره 115 تماس بگیرید.

مکان خود را به دیسپچر(اشخاصی که توسط فوریت های پزشکی برای کمک اعزام میشوند.) اعلام کنید و به او اطلاع دهید که قصد انجام CPR را دارید. اگر تنها هستید، گوشی خود را روی حالت بلندگو قرار دهید تا دستتان برای شروع فشرده سازی آزاد باشد. اگر شخص دیگری همراه خود دارید، احیای قلبی ریوی 2 نفره را انجام دهید و خدمات اورژانسی را روی بلندگو نگه دارید.

تنفس را بررسی کنید. و مطمئن شوید که راه تنفسی مسدود نیست. اگر دهان بسته است، سر فرد را به عقب خم کنید تا باز شود. هر مانع قابل مشاهده ای را که در دسترس شماست بردارید اما هرگز انگشتان خود را بیش از حد به داخل فشار ندهید. گوش خود را نزدیک بینی و دهان فرد مصدوم قرار دهید و به تنفس خفیف گوش دهید. مراقب بالا و پایین رفتن قفسه سینه باشید. اگر فرد مصدوم  سرفه یا تنفس طبیعی دارد، احیای قلبی ریوی را انجام ندهید.

نحوه نجام CPR

فرد مصدوم را به پشت بخوابانید. مطمئن شوید که او تا حد امکان صاف دراز کشیده است ، این برای جلوگیری از آسیب دیدگی در حین انجام فشردن قفسه سینه است. با استفاده از کف دست خود بر روی پیشانی آنها و فشار دادن قفسه سینه آنها، سر آنها را به عقب خم کنید.

قفسه سینه را در معرض دید قرار دهید و پاشنه یک دست را روی استخوان سینه فرد مصدوم ، به اندازه 2 انگشت بالاتر از ناحیه اتصال دنده های تحتانی، دقیقاً بین موقعیت طبیعی نوک سینه قرار دهید.

دست دوم خود را بالای دست اول، کف دست به سمت پایین قرار دهید، انگشتان دست دوم را بین دست اول قفل کنید.

بدن خود را مستقیماً روی دستان خود قرار دهید تا بازوهای شما صاف و تا حدودی سفت باشند. بازوها را برای فشار دادن خم نکنید، اما تقریباً آرنج خود را قفل کنید و از قدرت بالاتنه خود برای فشار دادن استفاده کنید.

سی بار   فشار قفسه سینه انجام دهید. با هر دو دست مستقیماً روی استخوان سینه فشار دهید تا فشاری انجام شود که به ضربان قلب کمک می کند. فشرده سازی قفسه سینه برای اصلاح ریتم های غیر طبیعی قلب (فیبریلاسیون بطنی یا تاکی کاردی بطنی2 بدون نبض، فعالیت الکتریکی بدون نبض ، آسیستول ،قلب به جای تپش سریع می لرزد) حیاتی تر است.

فشرده سازی ها را با ریتم نسبتا سریع انجام دهید.

تنفس مصنوعی انجام بدهید. اگر دوره CPR آموزش دیده اید و کاملاً مطمئن هستید، پس از 30 بار فشار قفسه سینه، تنفس مصنوعی انجام دهید. سر فرد را کج کنید و چانه را بلند کنید. سوراخ های بینی را بفشارید و 1 ثانیه تنفس دهان به دهان کنید.

مطمئن شوید که به آرامی نفس می کشید، زیرا این کار باعث می شود هوا وارد ریه ها شود.

اگر نفس وارد شد، باید سینه را کمی بالا بیاورید و همچنین احساس کنید که وارد می شود. تنفس دهان به دهان را ادامه بدهید.

اگر نفس وارد نشد، سر را دوباره در موقعیت خود قرار دهید و دوباره امتحان کنید.

ادامه روند تا رسیدن کمک

مکث های فشرده سازی قفسه سینه را که هنگام تعویض ارائه دهنده یا آماده شدن برای شوک رخ می دهد، به حداقل برسانید. سعی کنید وقفه ها را به کمتر از 10 ثانیه محدود کنید.

مطمئن شوید که راه هوایی باز است. دست خود را روی پیشانی قربانی و دو انگشت خود را روی چانه قرار دهید و سر را به سمت عقب متمایل کنید تا راه هوایی باز شود.

اگر مشکوک به جراحت گردن هستید، به جای بلند کردن چانه، فک را به سمت جلو بکشید. اگر رانش فک نتواند راه هوایی را باز کند، شیب سر و چانه را با دقت انجام دهید.

اگر هیچ نشانه ای از زندگی وجود ندارد، یک مانع تنفسی (در صورت وجود) روی دهان قربانی قرار دهید.

سیکل 30 فشردن قفسه سینه را تکرار کنید و سپس 2 بار تنفس نجاتی انجام دهید. اگر در حال انجام تنفس های نجات نیز هستید، به انجام چرخه 30 فشار قفسه سینه و سپس 2 نفس نجات ادامه دهید. 30 فشار و 2 نفس دیگر را تکرار کنید. احیای قلبی ریوی را تا زمانی که کسی مسئولیت شما را برعهده بگیرد یا پرسنل اورژانسی بیایند ادامه دهید. قبل از صرف زمان برای بررسی نبض یا بالا و پایین رفتن سینه ها، باید به مدت 2 دقیقه (5 سیکل فشرده سازی تا تنفس) CPR انجام دهید.

استفاده از AED

از AED (دستگاه شوک الکتریکی خارجی خودکار) استفاده کنید. اگر AED در ناحیه نزدیک موجود است، در اسرع وقت از آن برای به حرکت درآوردن قلب قربانی استفاده کنید.

اطمینان حاصل کنید که هیچ گودال یا آب ایستاده در ناحیه نزدیک وجود ندارد

 AED را روشن کنید. باید اعلان‌های صوتی داشته باشد که به شما بگوید چه کاری انجام دهید.

قفسه سینه فرد مصدوم را کاملاً در معرض دید قرار دهید. هر گونه گردنبند فلزی یا لباس زیر فلزدار را بردارید. شواهد مبنی بر اینکه فرد مصدوم  دارای ضربان ساز یا دفیبریلاتور کاردیوورتر قابل کاشت است را بررسی کنید تا از شوک بیش از حد نزدیک به این نقاط جلوگیری کنید.

مطمئن شوید که قفسه سینه کاملاً خشک است و فرد مصدوم در گودال نیست. توجه داشته باشید که اگر فرد موی سینه زیادی دارد، در صورت امکان ممکن است نیاز به اصلاح داشته باشید. برخی از کیت های AED با تیغ برای این منظور عرضه می شوند.

پدهای چسبنده را با الکترود به قفسه سینه فرد مصدوم بچسبانید. دستورالعمل های روی AED را برای قرار دادن دنبال کنید. پدها را حداقل (2.5 سانتی متر) از سوراخ های فلزی یا وسایل کاشته شده دور کنید.

هنگامی که شوک وارد می‌کنید، مطمئن شوید که کسی به فرد مصدوم دست نمی‌زند. با صدای بلند فریاد بزنید: “بایستید!”  البته قبل از اعمال شوک

آنالیز را روی دستگاه AED فشار دهید. در صورت نیاز به شوک برای بیمار، دستگاه به شما اطلاع می دهد. اگر به فرد مصدوم شوک می‌دهید، مطمئن شوید که کسی او را لمس نمی‌کند.

پدها را از فرد مصدوم جدا نکنید و قبل از استفاده مجدد از AED، CPR را برای 5 بار دیگر از سر بگیرید. چسب روی پدهای الکترود چسب در نظر گرفته شده است که در جای خود باقی بمانند.

قرار دادن بیمار در وضعیت بهبودی

بیمار را تنها پس از اینکه  وضعیت فرد مصدوم تثبیت شد و به تنهایی نفس می کشید، در وضعیت بهبودی قرار دهید.

یک مفصل زانو را خم کنید و بالا بیاورید، دست فرد مصدوم را که در سمت مخالف زانوی بالا آمده، تا حدی زیر لگن با پای صاف فشار دهید. سپس دست آزاد را روی شانه مخالف قرار دهید و با پای مستقیم فرد مصدوم را به پهلو بغلتانید. زانو بلند شده، پای خم شده در بالا قرار دارد و به جلوگیری از غلتیدن بدن روی شکم کمک می کند. بازویی که دستش زیر لبه لگن قرار دارد، هنگام غلتیدن فرد مصدوم به آن سمت، مانع از بیرون آمدن آن می‌شود.

از وضعیت بهبودی استفاده کنید تا به فرد مصدوم کمک کنید راحت تر نفس بکشد. این وضعیت از تجمع بزاق در پشت دهان یا گلو جلوگیری می‌کند و به زبان کمک می‌کند تا بدون افتادن، پرت کردن در پشت دهان و انسداد راه هوایی به پهلو آویزان شود.

از شايعترين علل ايست قلبي و ريوي  که نیاز به CPR  دارد حمله ایست قلبی ،تصادفات ،خفگی در آب، با گاز در اثر آتش سوزی، مصدومین شیمیایی ،برق گرفتگی ،سوختگی، مسمومیت با دارو  ،خودکشی

نکات

در صورتی که در شروع  CPR  تاخیر باشد و کمبود اکسیژن و گردش خون بیشتر از 6-4 دقیقه وجود داشته باشد

 آسیبهای جبران ناپذیری در مغز ایجاد و منجر به مرگ فیزیولوژیک میگردد به عبارت دیگر ایست قلب – ریوی که همراه با آسیبهای جبران ناپذیر در مغز صورت میگیرد.

در صورت نیاز می‌توانید از اپراتور خدمات اورژانسی در مورد روش صحیح CPR راهنمایی دریافت کنید.

آموزش مناسب را از یک سازمان واجد شرایط در منطقه خود دریافت کنید. آموزش توسط یک مربی با تجربه بهترین راه برای آمادگی در مواقع اضطراری است.

CPR روی سطح سخت بسیار مؤثر است، بنابراین قبل از شروع CPR، انتقال فرد مصدوم به زمین ایده خوبی است.

هشدارها

تا زمانی که موقعیت دست های خود را به درستی انجام داده اید، از استفاده از قدرت بالاتنه خود برای فشار دادن بر روی استخوان سینه بزرگسالان نترسید. به هر حال، برای فشار دادن قلب به پشت فرد مصدوم برای پمپاژ خون به نیرویی زیاد نیاز دارید.

مهمتر از همه، نترسید. اگرچه ایست قلبی یک رویداد بسیار استرس زا است، اما مهم است که آرام بمانید و شفاف فکر کنید.

اگر فرد  مصدوم تنفس، سرفه یا حرکت طبیعی دارد، فشردن قفسه سینه را شروع نکنید.

به یاد داشته باشید که CPR برای بزرگسالان، کودکان و نوزادان متفاوت است. این CPR برای یک بزرگسال انجام می شود.

در صورت امکان، دستکش بپوشید و در صورت امکان از یک مانع تنفسی، دهانی استفاده کنید تا احتمال انتقال بیماری کمتر شود.

به فرد مصدوم سیلی نزنید تا او را بیدار کنید و مطمئناً او را صدا نکنید، نترسانید. لاله گوش آنها را نیشگون بگیرید یا جناغ  سینه آنها  را فشار دهید.

فرد مصدوم را حرکت ندهید مگر اینکه در خطر فوری باشد یا در مکانی باشد که جان او را تهدید کند.

به یاد داشته باشید، اگر کسی در حال حاضر تحت مراقبت شما نیست، باید از یک فرد مصدوم پاسخگو اجازه بگیرید، آیا می توانید کمک کنید و منتظر بمانید تا سر تکان دهد یا به شما بله بگوید. اگر او پاسخگو نیست، شما رضایت ضمنی دارید.