نحوه بلند کردن و حمل نوزادان : چگونه نوزاد تازه متولد شده را بغل کنیم؟ همگی می دانیم که در ابتدای تولد، نوزادان بسیار حساس و آسیب پذیر هستند. و باید کاملا با دقت نوزادان را بغل کرد چون دارای حرکات ناگهانی هستند که اگر مواظب نباشیم ممکن است نوزاد دچار آسیب بشود . اگر نتوانیم نوزاد را به درستی بغل بگیریم هم کودک احساس نا امنی میکند و برایش ناخوشایند است و هم خودمان دچار ناراحتی و کمر درد میشویم. بغل کردن یکی از راه های ارتباط با نوزاد می باشد که باید به صورت صحیح و تاثیر گذار انجام شود. در این مقاله میخواهیم شما را با نحوه بلند کردن نوزاد آشنا کنیم.
مراحل بلند کردن و حمل نوزادان
بلند کردن و حمل نوزاد نیاز به حداکثر مراقبت دارد، حتی از جانب کسانی که به توانایی های خود اطمینان دارند. حتی کسی که فکر میکند همه چیز به خوبی پیش میرود، ممکن است نوزادان را اشتباه در آغوش بگیرند. یادگیری نحوه بلند کردن و حمل نوزاد هم شما و هم کودک را ایمن نگه می دارد. هرچه بیشتر کودک خود را در آغوش بگیرید، قدرت عضلانی خود را بیشتر میکنید و این روند را آسانتر میکنید.
نوزاد را از روی پاهایتان بلند کنید. خم کردن کمر برای بلند کردن نوزاد بسیار خطرناک است، به خصوص اگر کودک را از سطح پایینی بلند می کنید. قبل از اینکه کودک را بلند کنید، زانوهای خود را خم کنید تا به سطح پایین تری بروید. خم شدن روی زانو وزن شما را جابجا می کند و مقداری از فشار را از پشت شما می گیرد.
- اگر به تازگی زایمان کرده اید، خم شدن در زانوها بسیار مهم است. پاهای شما بسیار قوی تر از پشت شما هستند.
- وقتی بلند می کنید پاها و زانوهای شما باید حداقل به اندازه عرض شانه از هم باز باشند.
- اگر برای بلند کردن نوزاد مجبور به چمباتمه زدن هستید، باسن خود را بیرون بیاورید و پشت خود را تا حد امکان صاف نگه دارید.
- اگر زایمان سزارین داشتید، ممکن است بخواهید از کسی بخواهید که نوزاد را بلند کند و تا زمان بهبودی کامل به شما بدهد.
از سر کودک حمایت کنید. دست خود را زیر سر کودک قرار بدهید و دست دیگر خود را زیر کف بدن نوزاد قرار دهید. هنگامی که به خوبی چنگ زدید، کودک را بردارید و به سینه خود بیاورید. همیشه قبل از بلند کردن نوزاد، کودک را به سینه خود نزدیک کنید.
- حمایت از سر برای نوزادان حیاتی است زیرا عضلات گردن آنها رشد نکرده است.
- مواظب باشید که روی نقاط نرم سر نوزاد فشار نیاورید.
- اگر نوزاد را قنداق کرده یا در کیسه خواب قرار داده اید، به همان روش که گفته شد از او نگهداری کنید.
- برای بلند کردن به جای مچ دست به کف دست خود تکیه کنید. بلند کردن نوزاد می تواند به مچ دست شما فشار وارد کند.
- شست خود را نزدیک دست خود نگه دارید. شکاف های بزرگ بین انگشت شست و بقیه دست، به تاندون هایی که شست شما را کنترل می کنند، فشار وارد می کند.
- نوزادان معمولاً می توانند سر خود را با حداقل حمایت در حدود سه یا چهار ماهگی بالا نگه دارند.
- بیشتر بخوانید: چه زمانی نوزادان شروع به خندیدن می کنند؟ روش های خنداندن کودک
از تکنیک سه مرحله ای استفاده کنید. اگر کودک را از روی زمین بلند می کنید، با این روش عمل کنید که ابتدا یک پا را در کنار کودک قرار دهید و تا یک زانو پایین بیاورید. مطمئن شوید که کودک نزدیک زانوی شما روی زمین است. کودک را از زانو به سمت وسط ران خود بالا بیاورید و کودک را روی ران مقابل خود بلند کنید. هر دو ساعد خود را زیر نوزاد قرار دهید و نوزاد را به سینه خود نزدیک کنید.
- در حین انجام این تکنیک کمر خود را صاف و سر خود را رو به جلو نگه دارید.
- برای محافظت از پشت خود، مطمئن شوید که باسن شما هنگام خم شدن به بیرون رانده شده است.
از تکنیک محوری استفاده کنید. اگر در حین بلند کردن نوزاد نیاز به چرخش دارید از این تکنیک استفاده کنید. مثل همیشه کودک را بلند کنید و او را نزدیک بدن خود نگه دارید. پای خم شده خود را 90 درجه در جهتی که می خواهید حرکت کنید بچرخانید. پای دیگر خود را به جایی بیاورید که پای خم شده شما قرار دارد.
- به جای چرخاندن بدن، پاهای خود را حرکت دهید. اگر به جای تغییر وضعیت پاها، بالاتنه خود را بچرخانید، می توانید به کمر خود آسیب بزنید.
- سعی کنید خیلی سریع نچرخید. با سرعت آهسته و کنترل شده حرکت کنید
- بیشتر بخوانید: آیا نوزاد خسته می شود؟ علائم خستگی در نوزادان
کودک را در گهواره نگه دارید تا از باسن و پشت او حمایت کنید. سر کودک را روی قفسه سینه خود قرار دهید و دست خود را از قسمت پایینی کودک برای حمایت از گردن کودک قرار دهید. سر کودک خود را به سمت خم بازوی خود حرکت دهید و سپس دست دیگر خود را بر زیر کف بدن نوزاد قرار دهید. هنگامی که کودک در یک بازو قرار گرفت، می توانید از بازوی دیگر خود برای تعامل و بازی با نوزاد استفاده کنید.
- هنگامی که کودک خود را در موقعیت گهواره قرار می دهید، از گردن کودک خود حمایت کنید.
- گهواره برای در آغوش گرفتن نوزاد تازه متولد شده ایده آل است.
کودک را روی شانه خود نگه دارید. کودک را روی سینه و شانه خود قرار دهید. یک دست خود را زیر کف بدن نوزاد قرار دهید و با دست دیگر سر و گردن او را نگه دارید. در حالی که کودک را در آغوش می گیرید، پشت خود را صاف نگه دارید و عضلات شکم خود را سفت نگه دارید.
- این وضعیت به کودک اجازه می دهد تا از روی شانه شما نگاه کند و ضربان قلب شما را بشنود.
- شانه ای را که کودک را روی آن حمل می کنید جایگزین کنید. این می تواند از آسیب های ناشی از استفاده بیش از حد جلوگیری کند.
- در حالی که کودک را در آغوش می گیرید از تمام بازوی خود استفاده کنید. ساعد شما از ماهیچه های کوچکی تشکیل شده است که ممکن است برای حمل نوزاد استفاده نشود.
- مچ دست خود را صاف نگه دارید و از عضلات آرنج و شانه خود برای حمل نوزاد استفاده کنید.
- اگر می خواهید نوزاد را قنداق کنید، قبل از اینکه آن را روی شانه خود نگه دارید این کار را انجام دهید.
- هنگام حمل نوزاد از نشان دادن مچ و انگشتان به سمت زمین خودداری کنید.
- مطمئن شوید که سر کودک بالای شانه شما باشد یا به طرفین چرخیده باشد تا بتواند نفس بکشد.
از قنداق کودک آغوشی استفاده کنید قنداق یک وسیله پارچه ای و تک شانه است که گزینه ای مطمئن برای حمل کودک شما است. هنگامی که نوزاد خود را به این طریق حمل می کنید، مطمئن شوید که صورت کودک توسط بدن یا بند حمل پوشیده نشده باشد. اگر صورت کودک شما پوشیده باشد، ممکن است در تنفس مشکل داشته باشد.
- اگر در حالی که کودک خود را در بند بچه نگه دارید، و خواستید او را زمین بگذارید ، زانوهای خود را خم کنید. و سپس او را زمین بگذارید.
- میتوانید شانهای را که زنجیرتان روی آن قرار دارد، تغییر دهید تا به مشکلات همترازی و خستگی یکی از شانههایتان کمک کند.
- هنگام استفاده از قلاب همیشه دستورالعمل ها را بخوانید. حداقل وزن برای استفاده از زنجیر وجود دارد.
از کریر آغوشی استفاده کنید. حمل نوزاد در جلوی بدن به شما این امکان را می دهد که کودک را نزدیک بدن خود نگه دارید و وزن نوزاد را به طور مساوی تقسیم کنید. کریر آغوشی را به دور کمر و شانه های خود ببندید. مطمئن شوید که کودک به جای رو به بیرون، رو به شما باشد.
- قرار گرفتن کودک به سمت بیرون، به انحنای ستون فقرات و باسن کودک فشار وارد می کند. این می تواند منجر به مشکلات رشدی برای کودک شما در آینده شود.
- رو به روی کودک به سمت شما نیز از ستون فقرات شما محافظت می کند. اگر کودک شما رو به بیرون باشد، فشار بیشتری به ستون فقرات و پشت شما وارد می شود
- بیشتر بخوانید: آیا ریزش مو در نوزادان طبیعی است؟
در آغوش گرفتن و حمل نوزاد بزرگتر
کودک خود را بردارید. هنگام برداشتن نوزادان بزرگتر مجبور نیستید از سر و گردن آنها حمایت کنید. به کودک نزدیک شوید و برای بلند کردن نوزاد چمباتمه بزنید. زیر بغل نوزاد را بگیرید و نوزاد را به سمت خود بلند کنید.
- سعی کنید انگشت شست خود را زیر بغل کودک قلاب نکنید. انگشتان خود را در کنار هم نگه دارید و به جای آن دستان خود را به صورت فنجان درآورید. این به محافظت از مچ دست شما کمک می کند.
- می توانید از همین تکنیک برای پایین گذاشتن نوزاد نیز استفاده کنید.
کودک خود را جلوی خود حمل کنید. پشت کودک را روی سینه خود نگه دارید. یک دست خود را دور کمر کودک قرار دهید و از دست دیگر خود برای حمایت از باسن کودک استفاده کنید. این موقعیت به کودک شما اجازه می دهد تا به اطراف نگاه کند. اگر کودکتان ناراحت است، می توانید از تغییر این وضعیت برای آرام کردن نوزادتان استفاده کنید.
- بازوی چپ خود را روی شانه چپ کودک بگذارید و ران راست کودک را بگیرید. کودک باید یک دست در هر طرف بازوی شما داشته باشد و سر او باید نزدیک آرنج شما باشد. دستان شما باید در نزدیکی ناحیه فاق کودک قرار گیرند.
- شما می توانید به آرامی در این حالت نیز تکان بخورید تا کودک خود را آرام کنید.
کودک را روی شانه خود نگه دارید. نوزادان بزرگتر از نگه داشتن روی شانه های بزرگسالان لذت می برند. کودک را رو به قفسه سینه خود نگه دارید و اجازه دهید بازوهای کودک روی شانه های شما قرار گیرد. بسته به وزن کودک و اینکه آیا نیاز به دست آزاد دارید می توانید از یک یا دو دست استفاده کنید.
- هنگامی که کودک را تا شانه خود نگه می دارید، پشت خود را صاف نگه دارید. قوس دادن به پشت می تواند منجر به کشیدگی کمر شود.
کودک را به پشت خود حمل کنید. اگر کودک شما قادر به حمایت از سر و گردن خود است و باسن و پاها به طور طبیعی باز می شوند، می توانید با استفاده از کریر نوزاد آنرا در پشت خود حمل کنید. این موقعیت به شما این امکان را می دهد که نزدیک کودک خود باشید و تحرک زیادی داشته باشید. کودک را در کریر آغوشی قرار دهید و بند های شانه را محکم کنید. نوزاد باید در برابر بدن شما احساس چسبندگی کند، اما همچنان بتواند حرکت کند.
- هر چه کودک سنگینتر باشد، تسمهها باید محکمتر باشند.
- هنگامی که برای اولین بار استفاده از کریر نوزاد را یاد می گیرید، برای اهداف ایمنی روی تخت تمرین کنید. کمک گرفتن از شخص دیگری نیز ممکن است مفید باشد.
- همیشه قبل از استفاده از کریر نوزاد، الزامات وزن و دستورالعمل ها را بخوانید.
- کودک شما باید در حدود 6 ماهگی برای حمل پشت آماده باشد.
کودک خود را روی صندلی ماشین بلند کنید. اگر صندلی ماشین در یکی از صندلی های بیرونی است، یک پا را داخل ماشین خود قرار دهید و رو به صندلی ماشین قرار دهید تا کودک را داخل و خارج از صندلی ماشین قرار دهید. این وضعیت مقداری از فشار پشت شما را کاهش می دهد. اگر صندلی ماشین در صندلی وسط است، سوار ماشین شوید و رو به صندلی ماشین قرار بگیرید تا کودکتان را روی صندلی بلند کنید.
- اگر کودک شما زیاد حرکت می کند یا شما عجله دارید انجام این کار ممکن است سخت باشد، اما سعی کنید اکثر مواقع در وضعیت خوبی باشید.
- بدترین کاری که می توانید انجام دهید این است که هر دو پای خود را روی زمین نگه دارید و تمام بدن خود را بچرخانید تا کودک را روی صندلی ماشین قرار دهید. می توانید به شانه، زانو، کمر، مچ دست و گردن آسیب بزنید.
از یک کریر با تسمه های پهن استفاده کنید. همانطور که کودک شما سنگین تر می شود، ممکن است شروع به احساس فشار روی شانه، گردن و پشت خود کنید. به دنبال کریرهایی با بندهای پهن و بالشتک دار و کمربند باشید. بند کمر به تحمل وزن کودک کمک می کند و فشار را از روی شانه های شما می گیرد.
- کریر نوزادی را انتخاب کنید که از پارچه های نرم ساخته شده باشد و به راحتی تمیز شود.
- قبل از خرید یک کریر آغوشی نوزاد انواع مختلف را امتحان کنید.
جلوگیری از صدمات هنگام بغل کردن نوزاد
جلوگیری از صدمات هنگام بغل کردن نوزادمخفف BACK را به خاطر بسپارید. تکنیک مناسب برای بلند کردن و حمل نوزاد می تواند بسیار طاقت فرسا باشد و فراموش کردن تمام مراحل مربوط به آن آسان باشد. با این حال، چند نکته کلیدی وجود دارد که همیشه اعمال می شود. مخفف BACK راهی سریع برای به خاطر سپردن مهمترین چیزها برای حفظ امنیت شما است.
- B برای صاف نگه داشتن کمر است.
- A برای جلوگیری از چرخش برای بلند کردن یا حمل کودک است.
- C برای نزدیک نگه داشتن نوزاد به بدن شما است.
- K برای صاف نگه داشتن حرکات شما است.
از عارضه انگشت شست مادری خودداری کنید. تازه مادران و افرادی که نوزادان را بلند می کنند، اغلب دچار التهاب در نزدیکی انگشت شست و مچ می شوند. به این وضعیت شست مادری (یعنی تاندونیت دی کوئروین) می گویند. اگر درد یا تورم در اطراف انگشت شست خود دارید، احساس چسبندگی دارید، یا در گرفتن یا گرفتن چیزی با انگشت شست خود مشکل دارید، ممکن است شست مادری داشته باشید.
- برای کاهش علائم، یخ یا کمپرس سرد را روی مچ دست خود قرار دهید.
- به جای تکیه بر مچ دست خود برای بلند کردن کودک از کف دست خود استفاده کنید. کودک را با ساعد و انگشتان خود در گهواره قرار دهید و در حالی که کودک را در آغوش می گیرید انگشتان خود را شل کنید.
- اگر یخ زدن یا استراحت دادن به شست و مچ شما علائم را کاهش نمی دهد، به پزشک مراجعه کنید.
با انعطاف پذیری لگن و کمر خود را بهبود بخشید. آسیب دیدگی لگن و کمر در میان والدین تازه وارد شایع است. بازگرداندن انعطاف پذیری لگن و کمر به شما کمک می کند تا از آسیب دیدگی جلوگیری کنید. حرکات کششی و یوگای سبک راههای خوبی برای انعطافپذیری بیشتر هستند. اگر تازه مادر شده اید، قبل از شروع مجدد ورزش با پزشک خود صحبت کنید. اطمینان حاصل کنید که شروع ورزش برای شما بی خطر است و در مورد اینکه چه نوع تمریناتی برای شما ایمن و واقع بینانه هستند مشورت کنید.
- حتی مقداری کشش خفیف در زمانی که کودک شما در حال چرت زدن است مفید خواهد بود.
کودک را روی لگن خود حمل نکنید. حمل کودک بر روی یک لگن راحت است و به شما امکان می دهد کارهای دیگر را با دست آزاد خود انجام دهید. با این حال، متعادل کردن کودک روی باسن، به کمر و باسن در یک طرف بدن شما فشار وارد می کند. حمل لگن می تواند منجر به درد لگن و مشکلات هم ترازی (مانند کمر، لگن و لگن) شود.
- اگر کودک را روی لگن خود حمل می کنید، باسن را جایگزین کنید و با هر دو دست کودک را نگه دارید.
- اگر کودک را روی لگن خود حمل می کنید، سعی کنید لگن خود را بیرون نکشید. تا حد امکان صاف بایستید و پشت خود را صاف نگه دارید. به جای مچ دست و ساعد، از عضله دو سر خود برای نگه داشتن نوزاد استفاده کنید.
- توجه داشته باشید که برای جلوگیری از صدمات ناشی از آغوش گرفتن بیش از حد، کودک خود را در موقعیت های مختلف حمل کنید.
- راه های مختلفی را برای در آغوش گرفتن کودک خود امتحان کنید تا زمانی که موقعیت های مناسب را پیدا کنید.
- به دنبال کریر ارگونومیک کودک باشید. این حامل ها به گونه ای طراحی شده اند که بدن شما را در یک راستا نگه دارند و آسیب ها را کاهش دهند.
منبع: wikihow
بدون دیدگاه