حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی چیز خیلی عجیبی نیست. ممکن است غیر قابل باور باشد اما، حدود دو سوم از کودکان، با شخصیت های خیالی در ارتباط هستند و با آنها حرف می زنند. داشتن یک دوست خیالی که گاهی اوقات او را یک همراه خیالی هم می نامند، یک قسمت طبیعی و حتی سالم از بازی های دوران کودکی تلقی می شود.

تحقیقات در مورد دوستان و شخصیت های خیالی چندین دهه است که ادامه دارد، پزشکان و والدین به طور یکسان در مورد سالم یا طبیعی بودن آن فکر می کنند. اکثر تحقیقات بارها و بارها نشان داده اند که این یک قسمت طبیعی از کودکی برای بسیاری از کودکان است.

تحقیقات قبلی اظهار داشت که حدود 65 درصد از کودکان تا 7 سالگی، یک دوست خیالی داشتند.

غیر معمول نیست که کودکان دوست یا همراه خیالی ایجاد می کنند – کسی که می تواند با او صحبت کنند، با او تعامل کنند و با او بازی کنند. این شخصیت های خیالی ممکن است شکل هر چیزی را داشته باشند : یک دوست نامرئی، یک حیوان، یک چیز خارق العاده یا درون یک وسیله، مانند یک اسباب بازی یا حیوان پر شده.

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

دکتر سوزان نیومن، می گوید : “تخیلات کودکان از حدود 2 تا 3 سالگی شروع می شود و این با شروع بازی های غیر واقعی است و در 65٪ کودکان با آمدن یک یا دو دوست خیالی به وجود می آید.”

بیشتر تحقیقات نشان داده است که داشتن یک دوست خیالی نوعی سالم از بازی در دوران کودکی است. حتی مطالعات نشان داده است كه این کار در كودكانی كه همراهان خیالی ایجاد می كنند، می تواند فوایدی برای رشد داشته باشد.

مزایای حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی ممکن است شامل موارد زیر باشد :

  • شناخت برتر اجتماعی
  • اجتماعی شدن بیشتر
  • افزایش خلاقیت
  • استراتژی های بهتر مقابله
  • افزایش درک عاطفی
  • شخصیت های خیالی ممکن است دوستی، پشتیبانی، سرگرمی و موارد دیگر را برای کودک شما فراهم کنند.

لورا ماركام، Ph.D، نویسنده کتاب والدین صلح آمیز، بچه های خوشبخت می گوید : “کودکان به طور طبیعی تخیل دارند و استفاده از تخیلات برای سلامتی روحی و روانی آنها مفید است.” “بچه هایی که دوستان خیالی دارند از آنها لذت می برند، بنابراین اگر احساس تنهایی یا بی حوصلگی کنند، همیشه کسی را دارند که با او بازی کنند. دخترم در 3 و 4 سالگی می گفت :” حالا می خواهم با بتسی بازی کنم “و سپس نیم ساعت در اتاق خوابش بازی می کرد.”

گاهی اوقات، دوستان خیالی نیز ممکن است شکافی را پر کنند که سایر همبازی ها آن را پر نمی سازند. سامانتا رودمن، Ph.D ، نویسنده کتاب “چگونه در مورد طلاق خود با بچه های خود صحبت کنیم” می گوید : “ممکن است کودکی با دوستان کم یک شخصیت خیالی برای خود ایجاد کند. “بچه ای که هرگز انتخاب نمی کند چه چیزی را انتخاب کند – فرض کنیم کوچکترین باشد – همیشه می تواند انتخاب کند که با دوست خیالی خود چه بازی کند. در دوران کودکی، راهی برای ایجاد دوست کامل خود این است که او را در ذهن خود مجسم کنید.”

با این حال والدین تک فرزندان نگران نباشند که ورود یک همبازی غیر واقعی به معنای این است که فرزند آنها خواهر یا برادر می خواهد. دکتر نیومن می گوید : “برای مدت طولانی، مردم به اشتباه اعتقاد داشتند که  کودکان دوستان خیالی دارند تا فقدان خواهر و برادر را جبران کنند.” “این یک افسانه است، زیرا مشخص شده است که دو سوم از همه کودکان – با خواهر و برادر یا بدون آنها – دوستان خیالی دارند.”

هدف حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

در سال 2017 ، محققان این پنج هدف و قصد را برای داشتن یک دوست خیالی توصیف کردند :

  • حل مسئله و مدیریت احساسات
  • کاوش در آرمان ها
  • داشتن یک همراه برای بازی فانتزی
  • داشتن کسی برای غلبه بر تنهایی
  • به کودکان اجازه می دهد رفتارها و نقش ها را در روابط کشف کنند

آیا حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی مشکلی ایجاد نمی کند؟

اگرچه ممکن است برخی والدین نگران باشند، داشتن یک دوست خیالی برای کودک کاملاً طبیعی است. در مقایسه با کودکانی که دوست خیالی ندارند، کودکانی که با شخصیتی خیالی صحبت می کنند از نظر، بیشتر ویژگی های شخصیتی، ساختار خانواده

تعداد دوستان غیر خیالی و تجربه در مدرسه با سایرین تفاوتی ندارند.

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

در گذشته، کارشناسان معتقد بودند که داشتن یک دوست خیالی نشان دهنده یک بیماری یا یک وضعیت بهداشت روانی است. طبق تحقیقات فعلی منبع معتبر، این تفکر بی اعتبار شده است. در حالی که اکثر افراد داشتن دوست خیالی، برای کودکان تا سن پیش دبستانی را متصور می شوند، داشتن دوست خیالی در کودکان بزرگتر نیز در واقع طبیعی است.

تحقیقات قدیمی نشان داد که 28 درصد کودکان 5 تا 12 ساله دارای دوستان خیالی هستند.

دختران بیشتر از پسران دوست خیالی دارند.

تخیل می تواند قسمت مهمی از بازی و رشد کودک باشد. داشتن یک دوست خیالی می تواند به کودک در کشف روابط و کار در خلاقیت او کمک کند.

والدین باید چه واکنشی نسبت به حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی نشان دهند؟

اگر فرزندتان از دوست خیالی خود برای شما گفت، از او سوال کنید. شما می توانید در مورد فرزند خود، علایق او و آنچه دوست خیالی ممکن است برای آنها انجام دهد بیشتر بدانید.

مثلاً آیا دوست خیالی آنها به آنها می آموزد که چگونه با دوستی ها کنار بیایند؟

همچنین می تواند به بازی کردن با کودک کمک کند. هنگام شام یک صندلی اضافی برای شخصیت خیالی کودکتان تعیین کنید یا از فرزند خود سوال کنید که آیا دوست او مثلاً به سفر می آید یا خیر.

اگر کودک و دوست خیالی اش دردسر ساز شدند یا مشکلی ایجاد کردند، می توانید حد و مرزهایی تعیین کنید. نیازی به رفتار بد نیست، تظاهر یا‌ غیره نیز نیاز نیست. به علاوه، تعیین مرزها می تواند یک نکته آموزشی باشد.

پس از تأیید فرزندتان، صحبت با دوست خیالی یا درباره آن خوب است، اما مهم است که کودکان کنترل خیال را کنترل کنند. دخالت بیش از حد می تواند باعث اصطکاک، خشم یا نزاع قدرت شود. جلب رضایت کودک می تواند راهی خوب برای پیوند دادن و نشان دادن احترام و عشق باشد. اما انجام هر کاری که باعث استرس بیشتر شما یا دیگر اعضای خانواده شود، توصیه نمی شود. نگذارید دوست خیالی فرزند شما به روشی تبدیل شود که کودک شما بتواند کنترل گسترده ای بر خانواده داشته باشد. بیرون آوردن یک بشقاب اضافی با غذای خیالی خوب است، اما ارائه یک شام کامل پیام اشتباهی را ارسال می کند. 

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

دوستان خیالی معمولاً فقط وقتی مشکل ساز می شوند که کودک رفتار نادرست خود را به گردن دوست خیالی بیندازد. در این حالت باید به کودک یاد داد که مسئول هر کاری که آنها یا دوست خیالی آنها انجام می دهند، بر عهده خودش خواهد بود.

اینکه چقدر باید با دوست خیالی فرزندتان بازی کنید واقعاً به خود شما و فرزندتان بستگی دارد – اما محدودیت هایی را تعیین کنید.

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد وجود یک دوست متظاهر می تواند با ضریب هوشی آینده ارتباط داشته باشد، اما تحقیقات برخی از مشترکات را در میان کودکان مبتلا نشان می دهد. دکتر مارکهام می گوید : “کودکانی که دوستان خیالی دارند در آنچه ما چشم انداز می نامیم مهارت بیشتری دارند – آنها می توانند از دیدگاه شخص دیگری چیزها را ببینند.” “با این حال، ما نمی دانیم این مرغ است یا تخم مرغ. آیا آنها از داشتن یک دوست خیالی این مهارت را پیدا می کنند، یا آیا آنها قبلاً این مهارت را دارند که تصور تجربه دوست خیالی را آسان می کند؟”

دکتر نیومن می گوید : “آنها دانش آموزان پیش دبستانی را به طور گسترده مطالعه کردند.” وی گفت : “آنها دریافتند كه كودكانی كه دوستانی باورمند ایجاد می كنند تمایل به تخیل بیشتری دارند، واژگان غنی تر و كامل تری دارند و بهتر می توانند خود را سرگرم كنند. آنها همچنین كشف كردند كه كودكانی كه دوستان خیالی دارند با هم كلاسی ها رابطه بهتری دارند.”

صحبت کردن کودک با شخصیت های خیالی، همان اختلال هویت تفکیکی یا داشتن چندین شخصیت نیست، که در هر صورت بسیار نادر است. کودکانی که دوستان خیالی دارند بزرگ می شوند و بزرگسالانی خلاق، تخیلی و اجتماعی هستند.

اگر شخصیت خیالی ترسناک باشد چه؟

در حالی که تصور می شود بیشتر دوستان خیالی مهربان، دوستانه و مطیع هستند، اما همه اینگونه توصیف نشده اند. برخی از آنها اخلالگر، قانون شکن، یا پرخاشگرانه خوانده شده اند.

این امکان وجود دارد که بعضی از دوستان خیالی حتی کودکان را بترسانند، ناراحت کنند یا درگیری ایجاد کنند. در حالی که بسیاری از کودکان کنترل یا تأثیر خود را بر رفتار دوست خیالی خود ابراز می کنند، کودکان دیگر این رفتار را خارج از کنترل خود توصیف می کنند.

اگرچه کاملاً مشخص نیست که چرا یک دوست خیالی ترسناک خواهد بود، اما به نظر می رسد این روابط خیالی هنوز نوعی مزیت برای کودک فراهم می کند.

این روابط دشوارتر هنوز هم ممکن است به کودک کمک کند تا در روابط اجتماعی پیشرفت کند و با شرایط سخت دنیای واقعی کنار بیاید.

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

بچه ها از چه سنی دست از صحبت کردن و تعامل با شخصیت های خیالی بر می دارند؟

بعضی از والدین نگرانند که کودکان با دوستان خیالی درک درستی از واقعیت در مقابل تخیل ندارند، اما این به طور معمول درست نیست.

در حقیقت، بسیاری از کودکان درک می کنند که دوستان خیالی آنها غیر واقعی هستند.

هر کودکی متفاوت است و در زمان خودش از این قسمت از زندگی اش عبور می کند. گزارش های بیشتری از کودکان زیر 7 سال با دوستان خیالی وجود دارد، هرچند گزارش های دیگر وجود دوستان خیالی در کودکان تا 12 سال را نیز نشان داده است.

اگر کودک بزرگتر هنوز در مورد دوست خیالی خود صحبت می کند، جای نگرانی نیست.

اگر به دلیل رفتار فرزندتان نگرانی دارید – و نه صرفاً فقط اینکه او با شخصیتی خیالی  در ارتباط است – می توانید با یک متخصص بهداشت روان که متخصص مراقبت از کودکان است تماس بگیرید. 

دوستان خیالی معمولاً تا حدود 9 سالگی از بین می روند اما برخی از آنها طولانی می شوند و این اشکالی ندارد.

در بیشتر مواقع، دوستان خیالی تمایل دارند خود به خود از بین بروند زیرا کودکان بیشتر در بازی با همسالان (واقعی) خود سرمایه گذاری می کنند.. بیشتر دوستان خیالی با کم رنگ شدن دوران کودکی کمرنگ می شوند.

در بعضی موارد، شخصیت خیالی واقعاً از بین نمی رود، اما کودک از ترس اینکه مورد تمسخر قرار نگیرد، صحبت در مورد او را متوقف می کند. اگر کودک شما مدت طولانی تری به دوست خیالی خود ادامه می دهد، جای نگرانی نیست.

در واقع، برخی ترجیح می دهند دوستان خیالی خود را در بزرگسالی نگه دارند. آگاتا کریستی در زندگینامه خود معروف است که در بزرگسالی دوستان خیالی داشته است. 

آیا ارتباط داشتن با شخصیت های خیالی، به اسکیزوفرنی ارتباط دارد؟

وقتی صحبت از تخیل واضح می شود، والدین ممکن است این سوال را داشته باشند که آیا فرزندشان در واقع دچار توهم یا روان پریشی است یا خیر.

داشتن یک دوست خیالی همان تجربه این علائم نیست که اغلب با اسکیزوفرنی همراه است.

اسکیزوفرنی به طور معمول علائم را نشان نمی دهد تا زمانی که فرد بین 16 تا 30 سال سن داشته باشد.

اسکیزوفرنی از دوران کودکی نادر است و تشخیص آن دشوار است. وقتی اتفاق می افتد، معمولاً بعد از 5 سالگی اما قبل از 13 سالگی اتفاق می افتد.

برخی از علائم اسکیزوفرنی دوران کودکی عبارتند از :

  • پارانویا
  • تغییر روحیه
  • توهمات، مانند شنیدن صدا یا دیدن چیزها
  • تغییرات ناگهانی در رفتار

اگر کودک شما به طور ناگهانی تغییراتی در رفتار خود ایجاد کرده و چیزی بیش از یک دوست خیالی را تجربه می کند، با پزشک متخصص اطفال یا یک متخصص بهداشت روان تماس بگیرید. علامتی جدی که باید مراقب آن باشید؛ ترجیح دادن دوست خیالی به دوستان واقعی، امری غیرمعمول است و می تواند نشانه ای از اتفاقات دیگری باشد. دکتر مارکهام می گوید : کودکانی که دوستان خیالی دارند معمولاً بیشتر از بچه های دیگر اجتماعی هستند.

متأسفانه دوستان خیالی با هوش ارتباط ندارند – اما خوشبختانه هیچ ارتباطی با بیماری روانی وجود ندارد.

در حالی که علائم اسکیزوفرنیا و دوستان خیالی اغلب متفاوت و جدا از یکدیگر هستند، شرایط روحی و جسمی دیگری نیز وجود دارد که ممکن است با هم ارتباط داشته باشد.

برای مثال در تحقیق در سال 2006، مشخص شد كه در كودكانی كه دچار اختلالات تجزیه می شوند، احتمال داشتن یك دوست خیالی بسیار بیشتر است.

اختلالات تجزیه ای شرایط بیماری روانی است که در آن فرد قطع ارتباط با واقعیت را تجربه می کند.

تحقیقات دیگر حاکی از آن است که بزرگسالان مبتلا به سندرم داون از همراهان خیالی بیشتری برخوردارند و به احتمال زیاد این دوستان را در بزرگسالی نگه می دارند.

اگر یک بزرگسال دوست خیالی داشته باشد چه؟

در مورد دوستان خیالی در بزرگسالی تحقیقات زیادی انجام نشده است.

در یک مطالعه اخیر، محققان دریافتند که 7.5 درصد منبع معتبر افراد مورد مطالعه گزارش کرده اند که داشتن یک دوست خیالی را در بزرگسالی تجربه کرده اند. با این حال، این حجم نمونه کوچکی بود و محدودیت هایی نیز داشت. تحقیقات بیشتر مورد نیاز است.

با این گفته، به نظر می رسد هیچ نشانه ای وجود ندارد که یک دوست خیالی، به غیر از دوران کودکی نیز وجود داشته باشد.

این فقط ممکن است نشانه مقابله یا تخیل قوی باشد، گرچه کارشناسان مطمئن نیستند.

از طرف دیگر، اگر یک فرد بزرگسال صداهایی را می شنود، چیزهایی را که در آنجا نیست مشاهده می کند یا علائم دیگری از توهم یا روان پریشی را تجربه می کند، ممکن است یک بیماری زمینه ای بهداشت روان مانند اسکیزوفرنی وجود داشته باشد.

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی

چه موقع حرف زدن کودکان با شخصیت های خیالی را به پزشک اطلاع دهیم؟

در بیشتر مواقع، دوستان خیالی بی ضرر و عادی هستند. اما اگر فکر می کنید فرزند شما چیز دیگری را تجربه می کند، به پزشک اصلی او مراجعه کنید.

هر زمان رفتارها و خلق و خوی کودک شما به طرز چشمگیری تغییر می کند یا باعث نگرانی شما می شود، از دکتر یا یک متخصص بهداشت روان فرزند خود درخواست کمک کنید.

اگر دوست خیالی فرزند شما  برای فرزندتان ترسناک، پرخاشگر یا خطر ساز شود، ارزیابی با یک متخصص بهداشت روان می تواند به شما آرامش خاطر دهد.

سخن آخر

داشتن یک دوست خیالی یک قسمت طبیعی و سالم از بازی های دوران کودکی است. داشتن یک شخصیت خیالی حتی مزایایی را در رشد کودک نشان داده است. اگر فرزند شما یک دوست خیالی دارد، کاملاً خوب است. آنها می توانند در زمان مناسب خود از آن عبور کنند، زیرا دیگر نیازی به مهارت هایی که همراه خیالیشان به آنها می آموزد، در آنها متوقف می شوند.

منابع: healthline و goodhousekeeping

 

‫0/5 (0 امتیاز )

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *